Olivier Messiaen
Het Orgelpark zet Olivier Messiaen in de schijnwerpers met vijf concerten.
Messiaen was zonder twijfel een van de meest religieuze componisten van de 20e eeuw. Dat gegeven maakt zijn muziek onmiddellijk herkenbaar, temeer daar hij er een eigen idioom voor ontwikkelde, gebaseerd op zelf geconstrueerde toonladders, een beheerste manier van ritme-ontregeling, het refereren aan vogelgezang in zijn composities en het toepassen van nieuwe instrumenten.
Zo benaderde hij ook het orgel (hij was decennialang organist van de Parijse Ste.-Trinité), dat onder zijn handen heel anders klonk dan men gewend was, en tegelijkertijd vertrouwd, omdat het Messiaen nooit ging om vernieuwing als doel in zichzelf.
Tijdens het Messiaenfestival in het Orgelpark staan de vroege werken van Olivier Messiaen centraal. Op het programma staan orgelmuziek (Les Corps Glorieux integraal), pianomuziek (Vingt regards – 'Twintig overdenkingen') en vocale a capella-werken.
Speciale aandacht verdienen de composities Fête des belles eaux en Quatuor pour la fin du temps.
Fête des belles eaux is geschreven voor de ondes-Martenot, een elektronisch muziekinstrument, dat als een vroege vorm van de synthesizer kan worden beschouwd. Messiaen had een bijzondere voorkeur voor het instrument, waarvan Messiaens schoonzuster Jeanne Loriod de bekendste bespeler was.
In 1940 werd Messiaen krijgsgevangene gemaakt door de Duitsers. In het kamp in Görlitz schreef hij het aangrijpende Quatuor pour la fin du temps voor enkele toevallig aanwezige professionele instrumentalisten (een violist, een cellist en een klarinettist, met hemzelf als pianist). Het introspectieve werk is een van zijn meest gespeelde composities.